Pozivamo Vas na promociju knjige Vizije budućnosti: Jugoslovenski prostor 1914-1918 u petak 7. marta u 18 sati (Dunavska 35).
O knjizi:
Zbirka dokumenata Vizije budućnosti: jugoslovenski prostor 1914–1918, koju je priredio dr Miloš Vojinović, predstavlja najvažnije programe, planove, deklaracije, rezolucije, manifeste i memorandume, koje su tokom Prvog svetskog rata stvarali pojedinci poreklom sa jugoslovenskog prostora i njegovog bližeg okruženja. Ova zbirka predstavlja sve najvažnije, često dijametralno suprotne, vizije budućnosti koje su obuhvatale prostor koji će po završetku Prvog svetskog rata pripasti Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Pored materijala na srpskom, zbornik donosi i prevode sa jedanaest drugih jezika.
Priređivač:
Miloš Vojinović je završio osnovne studije istorije na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Za uspeh ostvaren tokom studija odlikovan je nagradom studenta generacije. Master rad, odbranjen 2014. godine, objavljen je kao monografija pod naslovom Političke ideje Mlade Bosne. Na Humboltovom univerzitetu u Berlinu 2021. godine odbranio je doktorsku disertaciju pod naslovom Nauka za državništvo: Britansko carstvo i nove nauke 1980–1920. U prethodnim godinama bio je istraživač pri Odeljenju za istoriju Univerziteta u Prinstonu, Nemačkog istorijskog instituta u Londonu, Centra za istoriju i ekonomiju Univerziteta u Kembridžu i Koledža za proučavanje rada i životnih ciklusa u globalnoj istoriji u Berlinu. Na Evropskom univerzitetskom institutu u Firenci „Maks Veber“ bio je istraživač. Oblasti istraživanja i istraživačke teme kojima se bavi su: istorija nauke, istorija Balkana, globalna istorija, istorija fotografije.
Učesnici u razgovoru o knjizi koji će se održati u Muzeju Vojvodine 7. marta u 18 sati:
Mihael Antolović (1975) istoričar i redovni profesor Univerziteta u Novom Sadu. Oblast njegovih naučnih interesovanja jeste moderna istorija Evrope, istorija istoriografije, teorija i metodologija istorijske nauke. Stručno se usavršavao u Nemačkoj, između ostalog i kao DAAD stipendista.
Autor je tri naučne monografije (Nemačka manjina u Vojvodini 1918-1941: društvo i politika (2017); Istoriografija i politika: intelektualna biografija Fridriha Majnekea (2017); Čedomir Popov: intelektualna biografija (2021)) te više desetina članaka i priloga objavljenih u domaćoj i inostranoj naučnoj periodici. Uredio je nekolicinu zbornika i priredio više knjiga, pored ostalih i teorijske spise Arona Gureviča (2015), Georga G. Igersa (2019), Štefana Bergera (2024) i Jovana B. Jovanovića (2024). Prevodi sa nemačkog i engleskog jezika.
Branko Milanović je gostujući profesor u Centru za postdiplomske studije Univerziteta grada Njujorka (CUNY) i profesor u Londonskoj školi ekonomije. Godine 2019, imenovan je za počasnog profesora na katedri Angus Medison na Univerzitetu u Groningenu. Doktorirao je 1987. na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu disertacijom o nejednakosti dohotka u Jugoslaviji. Skoro dve decenije radio je kao vodeći ekonomista u istraživačkom departmanu Svetske banke u Vašingtonu, a ovaj posao je napustio da bi se posvetio pisanju svoje knjige o globalnoj nejednakosti dohotka koja nosi naslov Odvojeni svetovi (2005). Zatim je bio angažovan kao viši saradnik u Karnegijevoj zadužbini za međunarodni mir u Vašingtonu (2003–2005) i predavač na Univerzitetu Merilend (2007–2013) i u Školi naprednih međunarodnih studija Pol H. Niče Džons Hopkins Univerziteta (1997–2007). Bio je gostujući profesor na All Souls koledžu Univerziteta u Oksfordu i Univerzitetu Karlos III u Madridu (2010–2011).
Branko se u svom radu prevashodno bavi nejednakošću dohotka, kako u pojedinačnim zemljama, tako i na globalnom nivou, uključujući i preindustrijska društva. Objavljuje članke u mnogim časopisima, između ostalih i u The Economic Journal, Review of Economics and Statistics, Journal of Economic Literature, Journal of Development Economics i Journal of Political Philosophy. Časopis The Globalist je njegovu knjigu Bogataši i siromasi (2011) izabrao za Knjigu godine 2011. Njegova knjiga Globalna nejednakost(2016) dobila je nagradu Bruno Krajski za najbolju političku knjigu u 2016. godini, a 2018. godine i nagradu Hans Mathefer za najbolju knjigu u oblasti ekonomije, i prevedena je na šesnaest jezika. Bavi se ekonomskim i političkim uticajem globalizacije i uvodi pojam sukcesivnih „Kuznjecovih talasa“ nejednakosti. U martu 2018. godine, Branko je zajedno sa Marijanom Macukato dobio Leontijevu nagradu za pomeranje granica ekonomske misli za 2018. godinu. Njegova najnovija knjiga Kapitalizam, sam objavljena je u septembru 2019. godine.
Đorđe Đurić rođen je 1971. u Jarku kod Sremske Mitrovice. Studije istorije započeo je 1991. na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu gde je diplomirao 1995. Magistrirao je 2002. godine sa temom Politička biografija Jovana Žujovića. Doktorsku disertaciju Evropski uticaji na novovekovnu srpsku istoriografiju, od sredine 18. do sredine 19. veka odbranio je 2010. godine na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radi stručnog usavršavanja i istorijskih istraživanja više puta je boravio u Nemačkoj i Rusiji, kao stipendista Ruske akademije nauka, Gete instituta i Georg Ekert instituta. Od 1997. bio je zaposlen u Matici srpskoj kao saradnik na projektima Srpski biografski rečnik i Srpska enciklopedija. 2001. izabran je za asistenta na Odseku za istoriju na predmetu Opšta istorija Novog veka, gde je i danas zaposlen u zvanju vanrednog profesora.
Đorđe Đurić autor je dve monografije samostalno i tri u koautorstvu, dva školska udžbenika, više od 30 stručnih radova (članaka, rasprava, priloga), napisao je preko 100 odrednica u leksikografskim izdanjima (Srpski biografski rečnik, Srpska enciklopedija, Enciklopedidija srpskog naroda). Do sada je učestvovao na više od 20 naučnih skupova u Srbiji i inostranstvu (Skupovi u organizaciji Matice Srpske, SANU, Ruske Akademije Nauka, Instituta za istoriju nauke iz Sankt-Petrburga, Georg Ekert instituta, Katedre za istoriju Univerzita Komenski iz Bratislave, itd.) Bio je glavni je urednik naučnog istorijskog časopisa Spomenica Istorijskog arhiva Srem od 2002. do 2016. godine (uredio 15 brojeva). Bio je član uredništva Srpskog biografskog rečnika i Temišvarskog zbornika Matice srpske. Od 2012. do 2019. obavljao je dužnost generalnog sekretara Matice srpske.